bruksizm
Bruksim to choroba o podłożu neurogennym. Polega na nadmiernym zaciskaniu zębów wskutek zbyt mocnego, bezwiednego napinania i kurczenia mięśni żwaczy (czyli mięśni odpowiedzialnych za żucie). Przyczyny tej choroby nie do końca są rozpoznane, ale wiąże się ją z przewlekłym stresem lub nadmierną wrażliwością na stresujące sytuacje. Leczeniem bruksizmu zajmują się w teorii stomatolodzy, jednak stosowane przez nich metody nie są wystarczające, dlatego najlepiej połączyć je z zabiegami medycyny estetycznej - toksyną botulinową.
Nieleczony bruksizm po kilku latach prowadzi do wielu patologii. Pierwsza sprawa to aspekt estetyczny: bruksizm prowadzi do ścierania się zębów, które stają się znacząco krótsze. Zaburza to proporcje wysokości do szerokości zębów, a także wysokości zębów do wielkości dziąseł. Dochodzi też do zmiany rysów twarzy, która staje się spłaszczona i nie wygląda to dobrze. Po drugie, dochodzi do zwyrodnień stawów skroniowo-żuchwowych. Ruchomość zapewnia żuchwie staw, w którym przy nadmiernym zaciskaniu dochodzi do zwyrodnień i ograniczenia ruchomości. Wreszcie, zmiany wywołane bruksizmem są bardzo bolesne, i jest to ból promieniujący często w okolice głowy, obręczy barkowej, a nawet kręgosłupa.
POCZĄTKOWYMI OBJAWAMI BRUKSIZMU SĄ:
– zgrzytanie zębami w nocy,
– ból w okolicy stawu skroniowo-żuchwowego (czyli w okolicy ucha),
– trudność w pełnym otwarciu ust, zwłaszcza rano, po wstaniu,
– bolesność, odczuwana rano, np. przy jedzeniu śniadania,
– bolesność przy dotykaniu policzków,
– ból głowy, migreny.
U niektórych osób występuje tylko jeden objaw, np. zgrzytanie zębów, u innych kilka lub wszystkie z wymienionych.